Από τον εργασιακό χώρο στις ένοπλες δυνάμεις - Η τύχη της θέσης εργασίας του στρατευόμενου μισθωτού

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ.6 του Συντάγματος: ''Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας ,σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων''.Επίσης,σύμφωνα με την ερμηνευτική δήλωση που προσετέθη με το από 06.04.2001 Ψήφισμα της Ζ' Αναθεωρητικής Βουλής :''Η διάταξη της παραγράφου 6 δεν αποκλείει να προβλέπεται με νόμο η υποχρεωτική προσφορά άλλων υπηρεσιών ,εντός ή εκτός των ενόπλων δυνάμεων (εναλλακτική θητεία),από όσους έχουν τεκμηριωμένη αντίρρηση συνείδησης για την εκτέλεση ένοπλης ή γενικά στρατιωτικής υπηρεσίας''.

Η ανωτέρω υποχρέωση των Ελλήνων πολιτών για συμμετοχή στην εθνική άμυνα ,έρχεται μοιραία σε αντίθεση με το δικαίωμα τους στην εργασία,ως έκφανση της ελεύθερης ανάπτυξης και διαμόρφωσης της προσωπικότητας τους και με τη δια της εργασίας τους δυνατότητα συμμετοχής τους στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας ,κατά τα άρθρα 5 παρ.1  και 22 παρ.1 Σ, 

Από τη στιγμή που ο μισθωτός θα παραλάβει το σημείωμα κατάταξής του στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις ,ξεκινά μία προσωπική αντίστροφη μέτρηση στην οποία αυτός καλείται να αφήσει αναγκαστικά τη θέση εργασίας του και να παρουσιαστεί στο υποδεικνυόμενο κέντρο κατατάξεως νεοσυλλέκτων. Σε κάθε ανάλογη περίπτωση, ο στρατευόμενος μισθωτός που αφήνει την εργασία του για να καταταχθεί στις τάξεις του στρατού αντιμετωπίζει εύλογες ανησυχίες όσον αφορά το εργασιακό του μέλλον μετά την απόλυσή του από το στράτευμα ,σκεπτόμενος οτι θα πρέπει να υποβληθεί και πάλι στην βάσανο της αναζήτησης εργασίας από μηδενική βάση. 

Ο Έλληνας νομοθέτης ,ωστόσο, έχει επιδείξει σπουδαία προνοητικότητα στο πεδίο αυτό, μεριμνώντας για τη θέση εργασίας των στρατευθέντων εργαζομένων, υλοποιώντας και τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 22 παρ.1 Σ για  προστασία της εργασίας από το κράτος, η οποία αναγνωρίζεται ως θεσμός και ως κοινωνικό δικαίωμα του εργαζόμενου- πολίτη.

Σύμφωνα με το άρθρο 320 του Π.Δ. 62/2025 :Η πρόσκληση υπό τα όπλα κάθε ιδιωτικού υπαλλήλου που υπηρετεί περισσότερο από έξι (6) μήνες σε οποιοδήποτε γραφείο,κατάστημα ή επιχείρηση δεν αποτελεί λόγο διάλυσης της σύμβασης εργασίας του, με οποιονδήποτε τρόπο κι αν καταρτίστηκε αυτή. Ο υπάλληλος πρέπει εντός μηνός από την απόλυσή του από τον στρατό, να δηλώσει προς τον εργοδότη ή τον αντιπρόσωπό του αν προτίθεται να επανέλθει στην εργασία του, οπότε οφείλει να προσέλθει για τον σκοπό αυτό εντός δεκαπέντε (15) ημερών. Αν η μηνιαία προθεσμία παρέλθει άπρακτη,ο υπάλληλος εκπίπτει του ως άνω ευεργετήματος.

Στο άρθρο 321 του ισχύοντος Κώδικα Εργατικού Δικαίου προσδιορίζεται η έννοια του στρατευόμενου ιδιωτικού υπαλλήλου. Ειδικότερα ,ορίζεται οτι ''ιδιωτικός υπάλληλος κατά την έννοια του άρθρου 320 θεωρείται κάθε πρόσωπο που απασχολείται κατά κύριο επάγγελμα με αντιμισθία, ανεξαρτήτως του τρόπου πληρωμής, σε υπηρεσία ιδιωτικού καταστήματος, γραφείου ή επιχείρησης εν γένει ή σε οποιαδήποτε εργασία, παρέχοντας εργασία αποκλειστικά ή κατά κύριο χαρακτήρα μη σωματική. Δεν εξαιρούνται ιδιωτικοί υπάλληλοι και υπηρέτες κάθε κατηγορίας, καθώς και κάθε πρόσωπο εν γένει το οποίο χρησιμοποιείται άμεσα στην παραγωγή ως βιομηχανικός, βιοτεχνικός, μεταλλευτικός ή γεωργικός εργάτης ή ως βοηθός ή μαθητευόμενος των εν λόγω κατηγοριών ή παρέχει υπηρετικές εν γένει υπηρεσίες''. 

Τέλος, όσον αφορά μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους ή υπαλλήλους ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ ή εργαζόμενους με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου του Δημοσίου ,ΝΠΔΔ και ΟΤΑ ,καθώς και ιδιωτικοί υπάλληλοι και εργάτες που κατατάσσονται στις ένοπλες δυνάμεις ως οπλίτες, μετά την απόλυσή τους επανέρχονται στη θέση που κατείχαν, σύμφωνα με το άρθρο 322 παρ.1.

Στην δεύτερη παράγραφο του ίδιου άρθρου προβλέπεται οτι : Οι οπλίτες από την εφεδρεία που κατατάσσονται στις Ένοπλες Δυνάμεις:α) Εφόσον είναι τακτικοί δημόσιοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή με σύμβαση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου του Δημοσίου, νπδδ και Ο.Τ.Α. θεωρούνται ότι διατελούν σε άδεια και, μετά την απόλυσή τους, επανέρχονται στη θέση που κατείχαν./β) Εφόσον είναι ιδιωτικοί υπάλληλοι ή εργάτες, μετά την απόλυσή τους, επανέρχονται στη θέση που κατείχαν.